Oké, deel je je eigen echte onwetendheid in een zelf opgestart projectdraadje als deze?

 

Ik baal dat ik gisteren vol ijver weer een bout vernield heb en nog wel met een momentsleutel (dus geen eigen brute kracht). Daarover raakte ik vandaag aan de praat met De Optimaal. Hij vertelde (leerde) mij over een materie waar ik nog nooit van had gehoord. Voor velen op het Zeilersforum zal dit gesneden koek zijn, maar voor diegenen die net als ik hierover onwetend zijn deel ik dit gesprek.

Ik moest gisteren 8 bouten aandraaien die het spruitstuk aan de beide cilinders verbinden. Ergens in mijn hoofd had ik de gedachte dat ik ze moest voorspannen met 40 Nm. Ik heb echt geen gevoel bij dat getal 40 Nm, is dat weinig of veel.

De M8 bouten eerst met een ratel vastgedraaid. Daarna de momentsleutel ingesteld op 40 Nm en begonnen om de bouten aan te draaien totdat er dus één knapt. Meteen alle bouten weer losgedraaid. De schade is niet groter dan 1 kapotte bout en de wetenschap dat er 8 nieuwe bouten moeten komen.

De Optimaal vertelde me dat er verschillende kwaliteiten bouten zijn en dat je (vaak) op de kop van de bout kunt zien welke kwaliteit je in handen hebt. Voorbeelden zijn: 4.4, 8.8 of 10.9. Getallen die de leek (ik) wel gezien heeft, maar nooit geweten heeft wat het inhield. Kort gezegd: des te hoger het getal, des te meer kracht de bout kan weerstaan. Er zijn op internet allemaal schema’s te vinden waarop deze waarden te vinden zijn.

 

Op de bouten van het spruitstuk stond 88. Als je in het afgebeelde schema zoekt onder 8.8 en een M8 bout zie je een aandraaimoment van maximaal 27,3 Nm.

Dus toen ik de bouten wilde voorspannen met 40 Nm is het bijzonder dat er maar 1 bout is afgebroken…

De Optimaal heeft mij over dit onderwerp nog véél meer verteld, maar volgens mij is het voor dit draadje zo wel voldoende. De leek is nu gewaarschuwd en geïnformeerd!

Ik ben blij te weten waarom de bout geknapt is en ga nu eerst nieuwe M8, 8.8 bouten van 100mm kopen en die vrijdag met maximaal 10Nm voorspannen.

 

Wie zou toch ooit deze ringen uitgevonden hebben….. Wat een drama dingen. Een paar dagen geleden moest ik ze eruit halen en nu mochten ze er weer in. Onderhand de hele kajuit nodig gehad om ze weer terug te vinden, zover springen ze weg.

Maar het is gelukt.

Vandaag dus begonnen met het terug plaatsen van de gepolijste zuigers. Het terugplaatsen ging heel wat vriendelijker dan toen ze eruit moesten.

Om ruimte te hebben voor de zuigerveren had ik twee bouten losgehaald. Deze moesten nu weer vastgezet worden. Op zich helemaal geen moeilijk klusje, alleen zouden ze vastgezet moeten worden met 110 Nm. Twee oude moeren op een bout, alles goed schoongemaakt en licht in de olie en met mijn onverschrokken momentsleutel dit te lijf gegaan. Echter de beide moeren waren steeds minder sterk dan de momentsleutel. Op een gegeven moment ben ik gestopt. Ze zaten goed in het carter en ik was als de dood dat ik ze kapot zou draaien. Vroeger had ik namelijk nogal een naam dat ik bouten vaak kapot draaide. Vast is vast is nooit mijn sterkste punt. Dit zou vandaag ook weer blijken…. 

Hierna kon ik eindelijk beginnen met het opbouwen van de cilinders. Omdat de cilinders van onderen geplaatst werden, is het niet mogelijk om een ‘normale’  zuigerveerklemband te gebruiken want je krijgt hem er niet meer onderuit. De Optimaal heeft daarvoor een deelbare klem gemaakt en die mocht ik gebruiken.

Hier zit de klem om de zuigerveren heen en een stukje van de zuiger moet erboven uit steken om de cilinderbus daar precies op te krijgen. Alles goed in de olie. Ook de cilinderbus nog eens lekker in de olie gezet.

De nieuwe rubberen afdichtingen op de onderkant erin gezet en toen de bus van boven op de deelbare klem gezet.

Daarna rustig met het vliegwiel de zuiger omhoog laten komen. Dit ging heel gesmeerd!

Toen de zuiger in de bus zat de klem weggehaal. Koppakking erop gelegd en ook de cilinderkop. Daarna de olieleiding voor het tuimelarmmechanisme weer vastgezet en het geheel nog iets naar beneden gedrukt. Toen door middel van twee moeren de cilinder even vastgezet zodat ik zonder problemen met de andere cilinder kon beginnen.

Bij beide zuigers heb ik de openingen van de 4 veren om en om gezet.

Bij de tweede cilinder ging het eigenlijk net zo mooi als de eerste. Ook deze vastgezet met 2 oude moeren. Mooi om de motor weer in zijn oude glorie te zien verschijnen.

Daarna werd het tijd om het spruitstuk te gaan monteren. Hiermee lijn je de twee losse cilinders uit.

Alle oude bouten zagen er nog piekfijn uit. Ze allemaal wel even goed schoongemaakt, ingevet en even in het blok gedraaid. Daarna het spruitstuk met nieuwe pakkingen er tegen aangezet. Handvast en daarna zou ik ze even voorspannen tot 40 Nm.

 

Gelukkig kan ik het resterende deel van de bout er met mijn vingers uithalen. Mijn ‘vast is vast’ frustratie kwam weer even naar boven. Of het nu aan een goedkope momentsleutel ligt of aan een slechte bout, ik koop nu eerst 8 nieuwe bouten voor het spruitstuk.

Daarmee was het voor vandaag weer klaar, voldoende gedaan. Alles even opgeruimd en afgedekt. Vrijdag weer verder met nieuwe bouten.

 Op het Zeilersforum waar ik deze revisie als project ook plaats kwam de volgende reactie:

En even later postte hij nog: 'T zou zonde zijn als die vastloopt.

Die zin bleef me de hele nacht parten spelen.

In de ochtend contact opgenomen met Pim Boers van BMSTechniek in Culemborg en overlegd wat nu verstandig zou zijn. Zijn advies was om toch maar de zuigers te polijsten. Toen besloten om de zuigers uit de motor te halen en met dezen naar Culemborg af te reizen.

Dus naar de boot gegaan en nu niet om de cilinders verder op te bouwen maar om de zuigers er uit te halen.

 

Dat bleek nog wel een uitdaging… Maar met een blok hout met gat en een lijmtang waren Jikke en ik te sterk voor de zuigers. Beide gingen er keurig rustig uit.

Daarna de spullen in de auto en richting BMSTechniek.

Pim wachtte ons al op. Het polijsten bleek vrij vlot te gaan en binnen afzienbare tijd waren de ‘vreetsporen’ verdwenen. Pim heeft de zuigers daarna nog opgemeten en ze bleken nog keurig binnen de toegestane afmetingen te vallen.

Met een paar ‘nieuwe’ zuigers weer naar het Noorden getogen. Blij dat we er toch voor gekozen hebben om de zuigers te (laten) polijsten. Pim bedankt!!