Wanneer beide verstuivers uit het motorblok zijn gehaald, moeten ze naar een bedrijf gebracht worden die ze kan controleren. Ook dat is in ieder geval vanaf 2004 nog nooit gebeurd.

Zo te zien is deze verstuiver in ieder geval aardig aangekoekt. 

De cilinderkop is na zijn oxaanbad behoorlijk opgefrist. Er is weer veel rommel uit gekomen. Jammer dat oxaan niets aan de kool doet. Hoe ik die kool een beetje gemakkelijk uit die onderdelen kan krijgen is me nog niet helemaal duidelijk. Misschien dat iemand het Ei van Columbus kan delen?

Morgen nog even wat licht schuren en dan een fris verfje er overheen. De koelkanalen zijn in ieder geval allemaal mooi schoon geworden. 

In het weekend wacht weer een mooie uitdaging, de cilinder uit het blok persen. Het Werkplaats Handboek spreekt over: Verwijder de cilindervoeringen door de cilinder met de onderkant op een vlakke ondergrond te zetten en sla op de bovenkant van de cilinder met een rubberen hamer.

De rubberen hamer al even tevoorschijn gehaald, maar dat gaat hem echt niet worden.

 Cilinder 1.

Na het spruitstuk begon gevoelsmatig het echte werk, de cilinders.

 

Eerst begonnen met de gasolieleidingen af te koppelen. Daarna het kleppendeksel verwijderd en de olieleiding op de tuimelaar as losgemaakt. Tuimelaars losgeschroefd en  de duwstangen er uit getrokken.

 

Om ervoor te zorgen dat elke stang weer op zijn originele plek terecht komt, ze meteen gemerkt.

 

Daarna, met even wat kracht, probleemloos de 4 moeren van de cilinderkop losgedraaid. De cilinderkop wilde niet meteen meewerken, maar na wat gewrik en gepor met een beitel, gaf hij verlies en kwam mooi los.

   

Na de olieleiding losgenomen te hebben kon ik de cilinder van het blok tillen.

   

Beide onderdelen mee naar huis genomen om ze goed schoon te maken. Thuis gekomen eerst maar eens goed geïnspecteerd. Koelkanalen zaten nagenoeg dicht. Dit verwonderde mij, omdat dit volgens mij niet iets kan zijn van het laatste jaar. Dit moet ook al eerder te merken geweest zijn..

  

De koelvloeistof gaten heb ik voorzichtig met een boortje ontdaan van de troep en de rest krijgt een oxaanbadje nadat de injector en de kleppen uit de cilinderkop zijn gehaald.

Om ook hier te zorgen dat elke klep weer op zijn originele plek terugkomt, meteen maar begonnen met het labelen van de onderdelen.

Hoe erg onderdelen verkoold kunnen zijn wordt wel duidelijk door onderstaande foto van de uitlaatklep.

 Uitlaatspruitstuk.

Ik las op het Zeilersforum een draadje over een andere MD11c die ook koelproblemen bleek te hebben. Daar kwamen een aantal interessante reacties op, onder anderen één van De Optimaal die de aanbeveling deed om de motor met luchtdruk door te blazen terwijl de motor zou lopen. Dit was voor mij niet voor te stellen. Ik opende een nieuw draadje en vroeg om uitleg. Die uitlag kwam er niet alleen, er kwam veel meer nuttige informatie voor mijn revisieproject. Dit sterkte mij om toch maar lekker te gaan beginnen, het is zo weer zomer…..

Na de interkoeler was de beurt aan het uitlaatspruitstuk. Waar ik me echt over verbaasde was dat alles probleemloos los te maken was. Bouten die vanaf (neem ik aan) 1979 vast gezeten hebben draaien moeiteloos los. Ik hoop dat dat ook zo blijft…..

 

Toen het spruitstuk van de motor af was, was duidelijk te zien dat de koelkanalen in het spruitstuk behoorlijk dicht zaten.

   

Niet alleen het spruitstuk zat dicht, maar ook de cilinderkoppen.

   

In de tussentijd had ik een grote emmer met Oxaalzuur besteld. Het spruitstuk mee naar huis genomen. Eerst handmatig de grootste brokken verwijderd, maar daarna het spruitstuk in de oxaal gedompeld.

Dat het oxaalzuur zijn werk zou doen twijfelde ik niet aan, maar dat er zoveel rotzooi uit zou komen had ik nooit gedacht. Tot centimeters grote ‘brokken’.

Hierna het spruitstuk goed afgespoeld, gedroogd en geschuurd. Toen er weer een fris verfje overheen gestreken was, zag het geheel er weer heel anders uit.